Greet van Beeren (1923-2007)

Opa van Beeren was zo blij met zijn veertiende en laatste kind, dat hij door de feestvreugde vergat op tijd aangifte te doen. In alle officiële papieren is Greet op 17 januari 1923 geboren in plaats van op 16 januari.

Grandpa Van Beeren was so overjoyed with his fourteenth newborn, he forgot to register the birth due to the celebrations. In all official documents Greet’s birthday is January 17th. She was born on the 16th.

1969 – Foto Jan Stappenbeld

Pikketanussie

Na de dood van Bet in 1967 zette Greet de zaak voort. Maar niet van harte in het begin. Ze zag op tegen de taak. Tot 1982, toen ze het café, door de drugsoverlast op de Zeedijk, sloot, heeft ze 15 jaar behoorlijk succesvol de eer hoog gehouden. Greet trok ook haar eigen publiek. En ze kon entertainen. Ze kon ook geweldig verhalen vertellen. Beroemd is haar act “Pikketanussie”, waarbij ze tijdens het lied speelde met een houten monnik die in een ton een enorme houten piemel verborg… Die doopte ze in een biertje tot algemeen genoegen. Greet kon ook zingen. Heel oude smartlappen wist ze woordelijk te vertolken.

After Bet’s death in 1967 Greet continued the bar. With heavy heart at first. She dreaded the task. Until the closure of the bar in 1982 due to drug problems in the area she had a successful period of 15 years of running the place. Greet drew her own crowd. She also was an entertainer. She was a great storyteller. Her act singing a “Pikketanussie” while playing with a wooden monk that was ‘dressed’ in a wooden barrel, hiding his enormous penis, which would be revealed and dipped into a beer was hilarious. She could sing too. She knew very old Amsterdam folk songs by heart.

"Als mijn gynaecoloog het goed vindt..."

“As soon as my gyneacologist approves!”

Het was de wens van Greet van Beeren dat het café weer eens open zou gaan en dat er niets zou veranderen. Alles zoals in de tijd van Bet. Vanaf 1982 heeft ze de zaak op slot gehad, maar wel werd er elke week gelapt, gelucht en gestofzuigd. En de kachel heeft steeds gebrand. Als Greet dat niet had gedaan, was er niet veel van het interieur overgebleven.

It was Greet’s wish the bar would re-open again, leaving everything intact, just like in Bet’s days. She closed the bar in 1982, but aired, dusted an vacuumed the place weekly. She also kept the heater going. Had she not done that, everything would have disintegrated.

In al die jaren dat het café gesloten was, heeft Greet natuurlijk vaker moeten antwoorden op de vraag: “Wanneer ga je nou weer open?”. Op den duur had ze een antwoord waarna verder geen vragen meer werden gesteld: -“Als mijn gynaecoloog het goed vindt!”.

In the many years the bar was closed Greet was often asked the question when she would re-open again. In the end she had the answer to end all further questions: “As soon as my gyneacologist approves!”

 

Replica van het café in het AmsterdamMuseum

Greet bij de opening van de replica van Café ’t Mandje in het AmsterdamMuseum – 1998

Toen Greet in 1997 benaderd werd door Annemarie de Wildt – conservator AmsterdamMusem, over het creëren van een replica van het café in het museum, was ze niet zomaar enthousiast. Misverstand: “Het wordt geen museum!”

Greet was er maar wat trots op toen de replica geopend werd.

Vooral bijzonder is de DVD die in de tentoonstelling draait, waarop Greet te zien is, vertellend over haar zuster Bet.

When in 1997 Greet was approached by Annemarie de Wildt – conservator AmsterdamMusem, about creating a replica of the café at the museum, she was not very enthousiatic at first. Misunderstanding: “It is not going to be a museum!”

Greet was very proud when the replica was finished.

The DVD that is playing at the exhibition, showing Greet talking about het sister Bet, is very special.

  • Kolom bewerken
 
  • Tekstbewerker bewerken

Greet van Beeren vertelt over haar zuster Bet. Deze film (1998) is gemaakt door het Amsterdam Museum en te bekijken in het nagebouwde café in het museum.

Greet van Beeren talks about her sister Bet. This film (1998) was made by the Amsterdam Museum and is shown in the exhibition of the bar’s replica at the museum. (English subtitles).

Greet verkocht het café aan haar nicht Diana, die de wens van tante Greet eerde, door inderdaad het café in oude staat te herstellen en na 26 jaar weer te heropenen.

Greet sold the bar to her niece Diana, who honoured her aunt’s wish by restoring the bar to it’s original state and re-opened it in 2008, after 26 years.